بیست و هفتمین نمایشگاه بین المللی کتاب در حالی در مصلی تهران به کار خود پایان داد که عملکرد ارشاد در طول این ده روز نه تنها باعث رفع نگرانی ها در حوزه فرهنگ نشده است بلکه برخی از کارشناسان عرصه فرهنگ معتقدند که باید بیشتر از قبل نگران این اوضاع بود.
هرچند علی جنتی و همکارانش در ارشاد پیش از این نظرات خود را در رابطه با ممیزی کتاب رسما اعلام کرده بودند اما پس از ابراز نگرانی های رهبری در دیدار با نمایندگان مجلس خبرگان و پس از سخنان ایشان در نخستین روز سال جدید، انتظار می رفت تا مدیران فرهنگی با تغییر رویکرد در عرصه فرهنگ حداقل در مسیر تلاش برای جلب نظر رهبری قرار گیرند اما نه تنها این اتفاق به وقوع نپیوست بلکه ارشادیون همچنان در مسیر قبلی خود یکه تازی می کنند.
با نگاهی گذرا به حواشی پیش آمده در بیست و هفتمین نمایشگاه بین المللی کتاب براحتی می توان دریافت رویکرد وزارت اشاد هیچ تغییری نکرده و نگاه مدیران آن به ممیزی کتاب همچنان همان نگاه گذشته است.
این نگاه و طرز تفکر در حالی است که برخی کارشناسان ادبیات انقلابی معتقدند اگر ارشاد و سازمان های متبوعش تمام همّ خود را برای حمایت از جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی در حوزه نشر و کتاب جزم نمایند بی شک آینده فرهنگی کشور آینده ای درخشان تر از امروز خواهد بود.
به عقیده همه کارشناسان، امور فرهنگی اموری نیست که با سیاست های یک ساله و دوساله سر و سامان یابد و برای بهبود شرایط لازم است با نگاهی کلان و آینده نگرانه به این عرصه نگریست.
قطعا جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی نباید به ارگان های دولتی متکی باشد و همان گونه که مقام معظم رهبری فرمودند «همه جوانان که در گوشه و گنار جامعه مشغول کار فرهنگی هستند باید به کار خود ادامه دهند» (نقل به مضمون) اما براستی جامعه آرمانی و ایده آل در حوزه فرهنگی زمانی رقم خواهد خورد که دولتمردان تمام تلاش خود را برای تقویت جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی بکار گیرند.
اما با نهایت تاسف با اذعان نمود در دولت فعلی و در وزارت ارشاد آقای جنتی نه تنها چنین نگاهی موج نمی زند بلکه مدیران دولتی فرهنگی دم از عدم وجود ممیزی و آزادی افسارگسیخته در حوزه نشر و ادبیات دارند و این تفکر یعنی قتل عام آثار فرهنگی انقلاب!
علی ایحال و در شرایط فعلی باید اعتراف نمود که بهترین راهکار را رهبری پیش روی فعایلت های فرهنگی خودجوش گذاشته اند و آن اینکه چنین فعالیت هایی نباید معطل سازمان های دولتی و وزارت ارشاد بماند و جوانان فعالی این عرصه تنها بر مسیر دغدغه های خود حرکت نمایند و چشم امیدی به مدیران فرهنگی نداشته باشند.
